دکتر حسینی شریفی

اورولوژیست، فلوشیپ فوق تخصصی اندوارولوژی و لاپاروسکوپی پیشرفته

مطب دکتر حسینی شریفی (اورولوژیست، فلوشیپ فوق تخصصی اندوارولوژی و لاپاروسکوپی پیشرفته)تهران - سعادت آباد - بلوار دریا - بین مطهری و پاک نژادی - شماره 173 - تلفن همراه: 09023795479

کلینیک: تهران، سعادت آباد، بین چهارراه سرو و بلوار شهرداری، خیابان شهید ریاضی بخشایش، کلینیک بیمارستان عرفان - شنبه‌ها و چهارشنبه‌ها ساعت 12 تا 14 - تلفن:  02123021767                                          

  • افزایش تعداد اسپرم پایین

    هنگامی که یک زوج برای بچه‌دار شدن با مشکل روبه‌رو می‌شوند، احتمال دارد یک کدام از زوجین، مرد یا زن، مشکل باروری داشته باشند. به همین دلیل زمانی که یک زوج مشکل ناباروری داشته باشند، برای تشخیص مشکل، معمولاً هم زن و هم مرد تحت آزمایش‌های مختلف قرار می‌گیرند. شایع‌ترین علل ناباروری مردان وجود مشکلات مربوط به اسپرم می‌باشد؛ از جمله:

    • پایین بودن تعداد اسپرم
    • اسپرم‌هایی که با سرعت کافی حرکت نمی‌کنند.
    • اسپرم‌هایی که به درستی شکل نگرفته‌اند.
    • غلیظ بودن بیش از حد مایع منی
    • عدم وجود اسپرم یا بی‌نطفگی

    یکی دیگر از علل ناباروری مردان، وجود مشکل انزال است. در برخی موارد، لوله‌های داخل اندام تناسلی مرد مسدود می‌شوند. در این صورت ممکن است مرد در هنگام رسیدن به ارگاسم یا اوج لذت جنسی، به دیر انزالی دچار شود و یا اینکه مایع منی از دستگاه تناسلی او خارج نشود. گاهی اوقات، مایع منی به جای بیرون آمدن از بدن، از پروستات به سمت مثانه به عقب می‌رود.

     

    در برخی موارد، هیچ دلیل شناخته‌شده‎‌ای برای ناباروری فرد وجود ندارد که به آن ناباروری با علت ناشناخته می‌گویند. این تشخیص می‌تواند بسیار ناامیدکننده باشد. اما حتی اگر ناباروری با علت ناشناخته برای شما تشخیص داده شد، نگران نباشید؛ هنوز هم گزینه‌های درمانی زیادی وجود دارد که شما می‌توانید برای انجام آنها اقدام کنید.

     

    آزمایش‌هایی برای تشخیص ناباروری مردان

    تشخیص ناباروری ممکن است حدود چندین ماه طول بکشد، بنابراین اگر جواب سریعی دریافت نکردید، دلسرد و ناامید نشوید. تست ناباروری مردان معمولاً با انجام یک معاینه فیزیکی توسط متخصص اورولوژی و همچنین بررسی سابقه پزشکی فرد، آغاز می‌شود. سپس یک نمونه از مایع منی گرفته می‌شود طوری که بتوان اسپرم و مایع منی را مورد آزمایش قرار داد؛ به این آزمایش، آنالیز و آزمایش اسپرم و مایع منی می‌گویند. نمونه مایع منی برای بررسی موارد زیر مورد آزمایش قرار می‌گیرد:

     

    مقدار مایع منی

    تعداد اسپرم؛ اینکه مایع منی حاوی چه تعداد اسپرم است.

    سرعت حرکت اسپرم‌ها

    اندازه، شکل و ظاهر اسپرم‌ها

    مشکل داشتن هر یک از موارد فوق، می‌تواند باعث ناباروری مردان شود. ممکن است یک آزمایش خون نیز از شما گرفته شود تا اگر مشکل هورمونی وجود دارد، به آن پی برده شود.

     

    علل پایین بودن تعداد اسپرم

    در بسیاری از موارد، به طور واضح مشخص نیست که چه چیزی باعث کم بودن تعداد اسپرم شده است. گاهی اوقات پایین بودن تعداد اسپرم و مشکلات مربوط به کیفیت اسپرم، به موارد زیر ربط دارد:

    • عدم تعادل هورمونی، مانند هیپوگنادیسم (کاهش تولید هورمون)
    • یک مشکل ژنتیکی مانند سندروم کلاین فلتر
    • پایین نیامدن بیضه‌ها در زمان کودکی که به آن بیضه نزول نیافته می‌گویند.
    • وجود یک مشکل ساختاری؛ برای مثال لوله‌های حمل اسپرم به دلیل بیماری و یا وارد آمدن صدمه، آسیب دیده و یا مسدود شده‌اند و یا از بدو تولد وجود نداشته‌اند.
    • عفونت دستگاه تناسلی مانند کلامیدیا، سوزاک و یا ورم پروستات (عفونت غده پروستات)
    • واریکوسل (بزرگ شدن رگ‌های بیضه‌ها)
    • انجام عمل جراحی روی بیضه‌ها و یا عمل ترمیم فتق
    • گرم شدن بیش از حد بیضه‌ها
    • مصرف بیش از حد الکل، سیگار کشیدن و استفاده از مواد مخدری مانند ماری جوانا و کوکائین
    • مصرف برخی داروها از جمله تستوسترون درمانی، استفاده طولانی مدت از استروئیدهای آنابولیک، داروهای ضدسرطان (شیمی‌درمانی)، برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدافسردگی

     

    راه‌هایی برای افزایش تعداد اسپرم

    در زیر، برخی از اقداماتی که ممکن است روی تعداد اسپرم‌ها تأثیر داشته باشد و بتواند به شما کمک کند تا تعداد اسپرم خود را افزایش و تقویت کنید، آورده شده است:

     

    به طور منظم ویتامین و مکمل‌های باروری از جمله اسید فولیک را مصرف کنید.

    سیگار کشیدن را متوقف کنید زیرا سیگار به طور قابل ‌توجهی از تعداد اسپرم و میزان تحرک آن می‌کاهد.

    از گرم شدن بیش از حد کیسه‌های بیضه جلوگیری کنید: افزایش دمای کیسه بیضه (که به عنوان مثال می‌تواند ناشی از لباس زیر تنگ و یا استفاده طولانی مدت از سونا و جکوزی باشد) می‌تواند روند تولید اسپرم را مختل کند.

    از وارد آمدن استرس و فشار بیش از حد به خود جلوگیری کنید و تمرینات شل کردن عضلات و تمدد اعصاب را انجام دهید: از آنجا که ناباروری و به طور کلی زندگی می‌تواند استرس‌زا باشد، سعی کنید همیشه آسوده خاطر باشید. گاهی اوقات ممکن است استرس، مسئول مشکلات خاص ناباروری مانند مشکلات هورمونی باشد.

    وزن مناسب خود را حفظ کنید: نه خیلی لاغر و نه خیلی چاق؛ زیرا وزن فرد سطوح هورمون‌های استروژن و تستوسترون را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

    استفاده از مواد مخدر را متوقف کنید: استفاده طولانی مدت از مواد مخدر (مانند الکل، ماری جوانا و کوکائین) می‌تواند باعث ناباروری فرد شود.

    مصرف استروئید را متوقف کنید: مصرف استروئیدهای آنابولیک ممکن است باعث جمع و کوچک شدن بیضه‌ها شود.

    بیش از حد ورزش نکنید: ورزش بیش از حد و شدید، باعث بالا رفتن هورمون‌های استروئیدی آدرنال می‌شود که این هورمون‌ها می‌توانند باعث کاستی در سطح هورمون تستوسترون شوند.

    از سموم زیست محیطی خطرناک مانند آفت‌کش‌ها، سرب، رنگ، اشعه، مواد رادیواکتیو، جیوه، بنزن، بور و فلزات سنگین دوری کنید.

    خوب بخورید و بیاشامید و آبرسانی کافیه به بدن خود داشته باشید. سوءتغذیه و کم‌خونی می‌تواند روی تعداد اسپرم تأثیر منفی داشته باشد.

    سایر روش‌های درمانی برای افزایش اسپرم

    در صورتی که فردی به عارضه‌ی پایین بودن تعداد اسپرم دچار باشد، می‌تواند یکی از چندین گزینه درمانی را برای تقویت اسپرم زیر را در نظر بگیرد.

     

    ممکن است پزشک در ابتدا توصیه کند که کمی دیگر صبر کنید تا همسر شما به طور طبیعی باردار شود. بسیاری از زوجین حدود دو سال صبر می‌کنند تا بدون نیاز به درمان دارای فرزند شوند.

     

    شما می‌توانید با انجام اقدامات زیر، شانس بچه‌دار شدن خود را افزایش دهید:

    • داشتن رابطه جنسی به صورت هر دو یا سه روز یکبار
    • ترک سیگار و الکل
    • یک سبک زندگی خوب را دنبال کنید؛ به طور منظم ورزش کنید و یک از یک رژیم غذایی متعادل و سالم پیروی کنید

    آی وی اف (IVF)

    اگر تعداد اسپرم شما اندکی پایین باشد و حداقل به مدت دو سال است که با وجود تلاش برای فرزنددار شدن به طور طبیعی نتیجه‌ای نگرفته‌اید، لقاح مصنوعی (IVF) ممکن است گزینه مناسبی برای شما باشد. در روش آی وی اف، یک تخمک از تخمدان زن برداشته و با استفاده از اسپرم مرد، در محیط آزمایشگاه بارور می‌شود. سپس تخمک بارورشده به رحم زن بازگردانده می‌شود تا رشد کند.

     

    تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI)

    تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI)، یک نوع تکنیک آی وی اف است که در آن یک اسپرم واحد به صورت مستقیم به تخمک تزریق می‌شود تا تخمک بارور شود. تخمک پس از بارور شدن به رحم زن منتقل می‌شود. اگر حداقل به مدت دو سال است که علیرغم تلاش برای فرزنددار شدن به طور طبیعی، نتیجه‌ای نگرفته‌اید و یکی از مشکلات زیر را داشته باشید ممکن است روش ICSI به شما پیشنهاد شود:

    • پایین بودن تعداد اسپرم یا فاقد اسپرم بودن مایع منی
    • ضعیف بودن کیفیت اسپرم
    • اهدای اسپرم

    اهدی اسپرم به معنی استفاده از اسپرم مردی است که اسپرم خود را اهداء می‌کند. ممکن است بخواهید برای فرزنددار شدن، از این روش به عنوان جایگزینی برای روش ICSI استفاده کنید؛ به خصوص اگر مرد دارای اختلالات ژنتیکی باشد و ممکن باشد این اختلالات به فرزندان منتقل شود. در صورت لزوم، این روش می‌تواند به عنوان بخشی از روش آی وی اف استفاده شود. اگر می‌خواهید از روش اهداء تلقیح برای فرزنددار شدن استفاده کنید؛ باید نزد مشاور بروید و از معنای ضمنی و مفهومی آن اطلاع کامل پیدا کنید.

     

    داروی گنادوتروپین

    اگر سطح هورمون گنادوتروپین (هورمونی که تولید اسپرم را تحریک می‌کند) شما بسیار پایین باشد، برای بهبود باروری خودو افزایش تعداد اسپرم باید داروی گنادوتروپین را مصرف کنید. اما اگر برای غیرطبیعی بودن تعداد اسپرم شما هیچ دلیلی یافت نشد، داروهای مبتنی بر هورمون برای شما تجویز نخواهد شد؛ زیرا این داروها نمی‌توانند تمامی موارد ناباروری را درمان کنند.

  • انسداد لوله منی

    اسپرم در دو غده به شکل تخم مرغ موسوم به بیضه تولید می‌شود. تولید و بالغ شدن اسپرم حدوداً 70 روز طول می‌کشد. اسپرم بعد از حدود 10 روز ماندن در لوله اپیدیدیم، آماده حرکت و خروج در طی ارگاسم‌های بعدی است.

     

    در طول ارگاسم، انقباضات عضلانی اسپرم را همراه با ترشحات بیضه با فشار به لوله منی (وازدفران) می‌راند. وازدفران مجرایی است که اسپرم را به پیشابراه منتقل می‌کند. مخلوطی از اسپرم و ترشحات موسوم به مایع منی به درون پیشابراه می‌ریزد. مایع منی از طریق پیشابراه به نوک آلت تناسلی رسیده و از آن خارج می‌شود.

     

    عوامل انسداد مسیر اسپرم در لوله منی

    انسداد در مجاری مختلفی که اسپرم را از بیضه‌ها به پیشابراه می‌رساند، می‌تواند سبب مشکلات عبور اسپرم گردد. مشکلات ناشی از انسداد مسیر اسپرم سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شوند: اختلالات مادرزادی، اختلالات اکتسابی و انسداد عملکردی.

     

    اختلالات مادرزادی

    نقائص و اختلالات هنگام تولد بر باروری مردان تأثیر می‌گذارد. این نقائص عبارتند از عدم رشد کامل مجاری اسپرم، آترزی مجرا (انسداد طبیعی) و عدم وجود کیسه منی برای ذخیره شدن اسپرم. هر گونه اختلال ساختاری دستگاه تناسلی مادرزادی جزو این دسته است.

     

    اختلالات اکتسابی

    این اختلالات ناشی از یک بیماری یا عفونت دستگاه تناسلی است. التهاب می‌تواند منجر به زخم و تشکیل بافت اسکار شود. انتقال اسپرم می‌تواند به دلیل وجود زخم در مجرای اسپرم متوقف شده و در نتیجه اسپرم در جای خود باقی می‌ماند. همچنین تحرک اسپرم ممکن است تحت تأثیر انسداد مجرای اسپرم ناشی از فتق قرار بگیرد. سایر انسدادهای مسیر اسپرم ممکن است ناشی از عوارض جانبی عمل جراحی در ارگان‌های دیگر بدن باشد.

     

    انسداد عملکردی

    انسداد عملکردی اختلالی است که می‌تواند تحرک و جنبش اسپرم را متوقف کرده و باعث ناباروری مردان شود. این اختلالات عبارتند از عوارضی مانند آسیب عصبی ناشی از سانحه، انجام عمل جراحی که اثرات منفی بر عملکرد مجاری اسپرم داشته باشد و وارد شدن آسیب به نخاع که حرکت عضلات را تحت تأثیر قرار دهد. سیستم عصبی نیز می‌تواند با مصرف داروهای آرام‌بخش، داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد فشار خون تحت تأثیر قرار گیرد.

     

    علائم و نشانه‌های مرتبط با انسداد مسیر اسپرم

    انسداد مجرای اسپرم علت اصلی اکثر موارد ناباروری مردان است. با این حال در بسیاری از موارد هیچ علامت یا نشانه‌ای برای این وضعیت وجود ندارد. اگر انسداد مسیر اسپرم ناشی از عفونت باشد، ممکن است آلت تناسلی، ترشحات غیر طبیعی با بوی زننده داشته باشد.

     

    همچنین در برخی موارد التهاب آلت تناسلی همراه با سوزش و درد در هنگام ادرار یا انزال گزارش شده است. بعلاوه، حجم مایع منی انزال شده ممکن است کمتر باشد. آزمایش مایع منی و سونوگرافی از طریق مقعد برای بررسی وجود هر گونه انسداد در مسیر اسپرم مورد نیاز است. این انسداد ممکن است در کیسه‌های منی یا مجاری انزال وجود داشته باشد.

     

    جراحی

    به استثنای عدم وجود مجرای دفران، بیشتر مشکلات انسدادی مسیر اسپرم را می‌توان با عمل جراحی برطرف کرد. در موارد وازکتومی معکوس، ممکن است عمل وازکتومی میکروسکوپی انجام شود. این روش با هدف بازگرداندن باروری از طریق اتصال مجدد مجرای دفران انجام می‌شود.

     

    موانع و انسدادهای دیگر در مجاری عبور اسپرم را می‌توان با روش برداشتن مجرای انزال از طریق پیشابراه (TURED) یا با پیوند لوله منی به اپیدیدیم درمان نمود. عمل TURED شامل باز کردن انسداد با سیستوسکوپ است که از طریق پیشابراه وارد مسیر اسپرم می‌شود. عمل پیوند لوله منی به اپیدیدیم رایج‌ترین عمل میکروسکوپی برای رفع انسداد لوله اپیدیدیم است. با این حال جزو سخت‌ترین عمل‌ها بوده و نیاز به یک جراح بسیار باتجربه دارد. این روش شامل جراحی اتصال لوله اپیدیدیم و مجرای دفران است تا مایع منی و اسپرم بتواند عبور کند.

     

    استخراج اسپرم

    برخی از مردان ترجیح می‌دهند عمل استخراج اسپرم سالم را به منظور استفاده از روش لقاح آزمایشگاهی (ART) انجام دهند. این روش، گزینه مناسب برای مردانی است که فاقد شرایط لازم برای وازکتومی معکوس، پیوند لوله منی به اپیدیدیم و یا عمل جراحی TURED میکروسکوپی هستند. چندین روش مختلف برای استخراج اسپرم وجود دارد.

     

    آسپیراسیون اسپرم از اپیدیدیم (PESA): در این روش، در حالی که بیمار تحت بی‌حسی موضعی قرار دارد، با استفاده از یک سوزن ظریف، اسپرم از اپیدیدیم خارج می‌شود.

    آسپیراسیون اسپرم با میکروسکوپ (MESA): این روش اجازه می‌دهد تا تعداد بیشتری از اسپرم‌ها در مقایسه با روش PESA بازیابی شود. این یک روش تهاجمی است و شامل بازیابی اسپرم به طور مستقیم از لوله‌های اپیدیدیم با استفاده از میکروسکوپ است.

    آسپیراسیون اسپرم از بیضه (TESA): در این روش بدون نیاز به ایجاد برش در کیسه بیضه و فقط با استفاده از یک سوزن و سرنگ برای سوراخ کردن بیضه، اسپرم از بیضه‌ها دریافت می‌شود.

    طول مدت درمان و بهبودی

    جراحی TURED، پیوند لوله منی به اپیدیدیم و وازکتومی معکوس با میکروسکوپ تحت بی‌هوشی عمومی انجام می‌شود و حدود یک تا دو ساعت به طول می‌انجامد. طول مدت عملیات بازیابی اسپرم از اپیدیدیم یا بیضه می‌تواند چند دقیقه تا یک ساعت (بسته به درمان و سرعت دریافت اسپرم) طول بکشد. بسته به نوع عمل، ممکن است از بی‌هوشی عمومی یا موضعی استفاده شود.

     

    دفعات بازیابی اسپرم بسته به درمان متفاوت خواهد بود. این کار می‌تواند از چند روز تا چند هفته طول بکشد. بیمار باید از فعالیت شدید اجتناب کند، همچنین تا زمان بهبودی کامل در صورت لزوم باید از محافظ بیضه استفاده کند. در برخی از موارد برای کاهش خطر ابتلا به عفونت ممکن است داروهای آنتی‌بیوتیک تجویز شود. اکثر مردان در عرض چند روز قادر به بازگشت به کار هستند و در عرض چند هفته می‌توانند فعالیت‌های سابق خود را از سر بگیرند. عوارض احتمالی عبارتند از عفونت، درد و خونریزی. در موارد نادر، آسیب‌‌دیدگی بیضه نیز وجود دارد. در صورت درد مداوم و یا استفراغ یا تب باید به پزشک مراجعه شود.

     

    میزان موفقیت

    روش وازکتومی معکوس می‌تواند بسیار موفقیت‌آمیز باشد. در 90٪ از موارد، انزال اسپرم قابل برگشت است و در 50-70٪ موارد به بارداری منتهی خواهد شد. توجه داشته باشید که هر چه فاصله زمانی بین انجام وازکتومی و وازکتومی معکوس بیشتر باشد، احتمال ناباروری مرد به علت تشکیل آنتی‌بادی اسپرم بیشتر خواهد بود. در حدود 50-75٪ از موارد، انزال اسپرم پس از عمل TURED قابل برگشت است. با این حال، نرخ بارداری کم و در حدود 25٪ است. همچنین ممکن است عوارضی مانند بی‌اختیاری ادرار، انسداد مکرر و انزال پس‌گرد (رتروگراد) ناشی از آسیب به مثانه وجود داشته باشد.

     

    در صورت موفقیت عمل پیوند لوله منی به اپیدیدیم با میکروسکوپ، انزال اسپرم در 85-90٪ موارد رخ می‌دهد. نرخ بارداری بین 50-70٪ متغیر است. اگر اسپرم زنده وجود داشته باشد، روند بازیابی اسپرم از اپیدیدیم و یا بیضه می‌تواند بسیار موفقیت‌آمیز باشد. با این حال، نرخ باروری با میزان موفقیت لقاح آزمایشگاهی (ART) تعیین می‌شود.

  • خون در منی

    عفونت و التهاب

    عفونت و التهاب شایع‌ترین علت وجود خون در منی است. وجود خون می‌تواند به دلیل عفونت یا التهاب هرکدام از غده‌ها، لوله‌ها و یا کانال‌هایی باشد که مایع منی را تولید می‌کنند و انتقال می‌دهند. این‌ها عبارتند از:

     

    پروستات (غده‌ای که بخشی از مایع منی را تولید می‌کند)

    مجرای ادراری (لوله‌ای که ادرار و مایع منی را تا آلت تناسلی حمل می‌کند)

    اپیدیدیم و دفران (ساختارهای کوچک شبیه لوله که اسپرم قبل از انزال در آن بالغ می‌شود)

    کیسه‌های منی (که مایع بیشتری به منی اضافه می‌کنند)

    همچنین خون در منی می‌تواند ناشی از عفونت‌های منتقله جنسی یا STI مانند سوزاک و یا کلامیدیا و یا ناشی از سایر عفونت‌های باکتریایی و ویروسی باشد. از هر ده نفری که در منی خود خون می‌بینند، چهار نفر آنها به دلیل عفونت و التهاب به این عارضه دچار شده‌اند.

     

    وارد آمدن ضربه و آسیب و یا انجام یک عمل پزشکی

    پس از انجام عمل‌های پزشکی، خون در منی عارضه‌ای رایجی است که رخ می‌دهد. برای مثال از هر پنج نفری که عمل نمونه‌برداری از پروستات خود انجام می‌دهند، چهار نفرشان ممکن است به طور موقت در منی خود خون ببینند.عمل‌هایی که برای درمان مشکلات ادراری انجام می‌شوند نیز می‌توانند باعث وارد آمدن آسیب‌های خفیفی شوند که منجر به خونریزی موقت می‌شوند. این خونریزی معمولاً در عرض چندین هفته بعد از عمل برطرف می‌شود. پرتودرمانی، وازکتومی و تزریقات برای درمان بواسیر نیز می‌توانند باعث خونریزی شوند. وارد آمدن ضربه فیزیکی به اندام جنسی پس از شکستگی لگن، آسیب دیدن بیضه‌ها، فعالیت شدید و بیش از حد جنسی و یا استمناء و سایر صدمات می‌توانند باعث عارضه‌ی وجود خون در منی شوند.

     

    انسداد

    هرکدام از لوله‌های کوچک و یا کانال‌های موجود در دستگاه تناسلی می‌توانند دچار انسداد شوند. انسداد می‌تواند باعث پاره شدن رگ‌های خونی و انتشار مقدار کمی خون شود. این عارضه که BPH نام دارد نیز به وجود خون در مایع منی ربط دارد؛ زیرا BPH باعث بزرگ شدن پروستات و وارد آمدن فشار به مجرای ادراری می‌شود.

     

    تومور و پولیپ

    حدود 3.5 درصد افرادی که در مایع منی خود خون مشاهده می‌کنند، در واقع تومور دارند. اکثر این تومورها معمولاً در پروستات وجود دارند. هرچند خون در منی می‌تواند به سرطان بیضه، سرطان مشکلات مثانه و سایر سرطان‌های ارگان‌های اندام تناسلی و مجرای ادراری ربط داشته باشد. مردان، به ویژه مردان مسن‌تری که خطر ابتلا به سرطان دارند؛ در صورت مشاهده خون در منی، باید تحت معاینه و بررسی قرار گیرند. سرطان در صورتی که درمان نشود یکی از بیماری‌های تهدیدکننده زندگی است.پولیپ‌هایی خوش‌خیمی که در دستگاه تناسلی وجود دارند و معمولاً باعث بروز هیچ‌گونه مشکل پزشکی نمی‌شوند، می‌توانند باعث وجود خون در مایع منی شوند.

     

    مشکلات عروق خونی

    همه‌ی ساختارهای ظریفی که در فرایند انزال شرکت دارند، از پروستات تا لوله‌های کوچکی که اسپرم‌ها را حمل می‌کنند، می‌توانند آسیب ببینند و منجر به وجود خون در منی شوند.

     

    سایر شرایط پزشکی

    بالا رفتن فشار خون، بیماری ایدز، بیماری کبد، سرطان خون و سایر عارضه‌های پزشکی نیز به طور محسوسی با وجود خون در منی در ارتباط هستند.علت حدود 15 درصد از موارد مشاهده خون در منی را نمی‌توان به طور دقیق مشخص کرد. بسیاری از این موارد خود محدودشونده هستند؛ به این معنی که خون در منی بدون نیاز به درمان پزشکی، به صورت خود به خود بهبود می‌یابد.

     

    علائم مرتبط

    پزشک برای یافتن علت زمینه‌ای وجود خون در منی، در مورد تمامی علائم مرتبط از شما سؤال می‌پرسد؛ ازجمله:

     

    خون در ادرار (بیماری هماچوری)

    ادرار داغ و سوزش‌‌آور و یا سایر علائم مربوط به ادرار داغ و سوزش

    مشکل در خالی کردن کامل مثانه

    ادرار دردناک و درد داشتن مثانه طوری که احساس کنید متورم شده است.

    انزال دردناک

    وجود نواحی دردناک یا متورم در اندام‌های جنسی و یا وجود خراش‌هایی آشکار که ناشی از وارد آمدن آسیب است.

    خارج شدن ترشحات از آلت تناسلی و یا سایر علائم STD یا بیماری‌های مقاربتی

    تب، تپش قلب و بالا رفتن فشار خون بیش از حد طبیعی

    آزمایش و ارزیابی

    پزشک برای تشخیص خون در منی، تاریخچه پزشکی شما را به طور کامل می‌پرسد؛ ازجمله سابقه هرگونه فعالیت جنسی که اخیراً داشته‌اید. پزشک همچنین یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد که این معاینه شامل بررسی اندام تناسلی برای تشخیص توده‌ها و یا تورم است. پزشک یک معاینه دیجیتالی از مقعد نیز انجام می‌دهد تا تورم، حساسیت و سایر علائم مربوط به پروستات را بررسی کند. ممکن است پزشک از شما بخواهد تست‌های زیر را انجام دهید:

     

    آزمایش آنالیز و یا کشت ادرار برای تشخیص عفونت و سایر اختلالات

    تست STD (بیماری‌های مقاربتی)؛ اگر گمان شود که شما به یک بیماری مقاربتی مبتلا هستید.

    تست کاندوم؛ در صورتی که این احتمال وجود داشته باشد که خون موجود در منی، در واقع ناشی از خون سیکل قاعدگی همسر شما است؛ از مرد خواسته می‌شود از کاندوم استفاده کند و بعد از انزال ببیند که آیا در منی ریخته شده در کاندوم خون وجود دارد یا خیر.

    تست PSA؛ این تست برای بررسی سرطان پروستات به وسیله‌ی اندازه‌گیری ماده‌ای به نام آنتی‌ژن مخصوص پروستات در خون، انجام می‌شود.

    سایر تست‌های اورولوژی مانند سیستوسکوپی، سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، ام آر آی نیز برای بررسی بیشتر توصیه می‌شوند.

    روش درمان خون در منی

    روش‌های درمانی زیر برای درمان علل شناخته‌شده مورد استفاده قرار می‌گیرند:

     

    آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان عفونت استفاده می‌شوند.

    داروهای ضدالتهابی ممکن است برای برخی انواع التهاب تجویز شوند.

    اگر یک بیماری مقاربتی و یا سایر عارضه‌های پزشکی مانند فشار خون بالا یا بیماری‌های کبدی دلیل وجود خون در منی باشند، پزشک آن بیماری را درمان خواهد کرد.

    هنگامی که وجود خون در منی ناشی از انجام یک عمل اورولوژی مانند نمونه‌برداری از پروستات باشد، معمولاً نیازی به درمان نیست و بیماری خود به خود در عرض چند هفته برطرف می‌شود.

    اگر مردان جوان در منی خود خون ببینند و این اتفاق فقط یک بار یا دو بار رخ دهد و هیچ‌گونه علائم اضافی و یا سابقه یک بیماری خاص نداشته باشند، معمولاً بدون نیاز به درمان بهبود می‌یابند.

     

    اگر به صورت مکرر در منی خود خون مشاهده کردید و به علائمی مانند ادرار دردناک و یا انزال دردناک نیز دچار هستید، ممکن است پزشک شما را به یک متخصص اورولوژی ارجاع دهد.

     

    اگر پزشک به سرطان پروستات یا انواع سرطان‌های دیگر مشکوک باشد، ممکن است برای بررسی بافت سرطان، نمونه‌برداری از پروستات را تجویز کند. احتمال بروز سرطان پروستات در مردان جوان پایین است؛ تنها حدود 6 درصد از موارد سرطان پروستات برای مردان کمتر از 45 سال رخ می‌دهد. اما برای مردانی که در خطر عوامل سرطان‌زا هستند، در هر سنی که باشند؛ ممکن است انجام تست‌هایی که احتمال وجود سرطان پروستات را رد می‌کنند، اطمینان بخش‌ترین قسمت درمان برای عارضه‌ی وجود خون در منی باشد.

  • عمل جراحی برگشت وازکتومی

    برگشت وازکتومی مسیر ورود اسپرم به مایع منی را برقرار می‌کند. در اغلب موارد انتهای بریده شده‌ی لوله‌ها بهم متصل می‌شوند. در برخی موارد انتهای لوله‌ها به اپیدیدیم متصل می‌شوند. این جراحی‌ها را می‌توان در زیر یک میکروسکوپ مخصوص انجام داد (میکرو جراحی). وقتی که لوله‌ها متصل هستند اسپرم می‌تواند مجدداً از طریق مجرای ادرار جریان پیدا کند.

     

    در طول برگشت وازکتومی چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

    عمل‌های برگشت اغلب بصورت سرپایی توسط متخصص اورولوژی انجام می‌شوند. برگشت‌ها را می‌توان در یک بخش سرپایی بیمارستان انجام داد. اگر از میکروسکوپ جراحی استفاده شود، عمل در حالی که تحت بیهوشی هستید انجام می‌شود. متخصص اورولوژی و متخصص بیهوشی در مورد انتخابتان با شما صحبت خواهند کرد. این جراحی به طور معمول حدود سه تا چهار ساعت با استفاده از یک میکروسکوپ جراحی طول می‌کشد.

     

    استفاده از جراحی میکروسکوپی بهترین راه برای انجام این جراحی است. میکروسکوپ قدرتمند مورد استفاده در طول جراحی اندازه‌ی لوله‌های کوچک را 5 تا 40 برابر بزرگ‌تر نشان می‌دهد. متخصص اورولوژی می‌تواند برای اتصال انتهای لوله‌ها از بخیه‌هایی بسیار نازک‌تر از یک مژه یا حتی مو استفاده کند.

     

    پس از بیهوشی پزشک یک برش کوچک در دو طرف کیسه بیضه ایجاد می‌کند و انتهای زخم شده‌ی لوله‌ها را که توسط وازکتومی بسته شده‌اند می‌برد. متخصص اورولوژی مایع را از انتهای نزدیک‌ترین لوله به بیضه می‌گیرد. سپس کنترل می‌کند اگر اسپرم در آن وجود دارد یا خیر. در این مرحله دو نوع عمل برگشت می‌توان انجام داد:

     

    وازووازستومی

    در صورتی که اسپرم در مایع وازال (مایع قبل از انزال) وجود داشته باشد نشان دهنده این است که مسیر بین بیضه و جایی که لوله بریده شده باز است. این بدین معنی است که دو انتهای لوله را می‌توان متصل کرد. اصطلاحی که برای اتصال مجدد دو انتهای این لوله به کار می‌رود وازووازستومی است. هنگامی که از میکروجراحی استفاده می‌شود وازووازستومی برای حدود 85 نفر از هر 100 مرد موثر می‌باشد.

     

    وازواپیدیدیموستومی

    اگر در مایع وازال هیچ اسپرمی نباشد، ممکن است بدین معنی باشد که فشار ناشی از وازکتومی باعث نوعی گسیختگی در لوله اپیدیدیم شده است. این گسیختگی می‌تواند منجر به انسداد شود. در این صورت متخصص اورولوژی باید با عبور از محل انسداد انتهای بالایی لوله را به اپیدیدیم متصل نماید. این فرایند وازواپیدیدیموستومی نامیده می‌شود و با همان هدف وازووازستومی انجام می‌گیرد.

     

    وازواپیدیدیموستومی پیچیده‌تر از وازووازستومی است، اما نتایج به دست آمده تقریبا یکسان می‌باشد. گاهی اوقات در یک طرف وازووازستومی و در طرف دیگر وازواپیدیدیموستومی انجام می‌شود.

     

    پس از برگشت وازکتومی چه انتظاری باید داشت؟

    بهبودی سریع و نسبتاً آسان خواهد بود. درد بعد از جراحی اغلب با قرص کنترل می‌شود. درد شدیدی که نیاز به دارو داشته باشد در موارد نادر تا چند روز تا یک هفته ماندگار است.

     

    بیشتر مردان می‌توانند ظرف یک هفته کار معمول و سبک خود را از سر بگیرند. احتمالا به شما گفته می‌شود که تا دو تا سه هفته رابطه جنسی نداشته باشید. اگر کارتان سنگین است از متخصص اورولوژی بپرسید که چه زمانی می‌توانید به کار  خود باز گردید. احتمالاً به مدت چند هفته باید از بیضه‌بند استفاده نمایید.

     

    ممکن است پس از برگشت وازکتومی چهار ماه تا یک سال برای باردار شدن همسرتان به زمان نیاز باشد. برخی زنان در چند ماه اول باردار می‌شوند در حالی که در دیگران ممکن است سال‌ها طول بکشد. نرخ بارداری می‌تواند به میزان زمان بین وازکتومی و برگشت آن بستگی داشته باشد. بازگشت سریع‌تر اسپرم به مایع منی و نرخ بارداری در شرایطی که عمل برگشت زودتر انجام شود، بیشتر خواهد بود.

     

    بعد از حاملگی تنها راه برای تشخیص این که عمل جراحی موثر بوده است آزمایش تعداد اسپرم می‌باشد. متخصص اورولوژی مایع منی را هر دو تا سه ماه آزمایش می‌کند تا زمانی که تعداد اسپرم ثابت شده یا همسرتان باردار شود.

     

    خطرات

    خطرات ناشی از وازکتومی عبارتند از:

    • عفونت در محل جراحی.

    • تجمع مایع در کیسه بیضه (هیدروسل) که ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشد.

    • آسیب عروق یا اعصاب کیسه بیضه

     

    پرسش‌ها و پاسخ‌های متداول

    آیا تمام وازکتومی‌ها قابل برگشت هستند؟

    تقریباً تمام وازکتومی‌ها قابل برگشت هستند. اما اگر وازکتومی در هنگام اصلاح فتق در کشاله ران انجام شده باشد ممکن است انتهای لوله‌ها به آسانی متصل نشوند. همچنین احتمال دارد اتصال انتهای لوله‌ها در صورتی که یک بخش بسیار بلند در طول وازکتومی جدا شده باشد، امکان‌پذیر نباشد، اما این وضعیت نادر است.

     

    باید روش وازووازستومی را انجام دهم یا وازواپیدیدیموستومی؟

    قبل از انجام عمل برگشت نمی‌توان تشخیص داد که کدام روش برای شما بهتر خواهد بود. متخصص اورولوژی تنها در حین جراحی می‌تواند متوجه این موضوع شود. اگر اسپرم در مایع وازال وجود داشته باشد، در این صورت وازووازستومی انجام می‌شود. اگر هیچ اسپرمی در مایع موجود نباشد متخصص اورولوژی تصمیم می‌گیرد که بر اساس سایر عوامل چه کاری انجام دهد. اگر در لوله اپیدیدیم انسداد وجود داشته باشد، در این صورت نیاز به وازواپیدیدیموستومی خواهد بود.

     

    اگر انسدادی وجود نداشته باشد، ظاهر مایع وازال می‌تواند به متخصص اورولوژی کمک کند تا درباره‌ی انتخاب بهترین روش برای شما تصمیم‌گیری کند. در اکثر موارد، اگر مایع آبکی به نظر برسد، به احتمال زیاد پزشک عمل وازووازستومی را انجام می‌دهد حتی اگر هیچ اسپری در مایع وجود نداشته باشد. مایعی که کرِم مانند و بدون اسپرم باشد نشان دهنده این است که باید وازواپیدیدیموستومی انجام شود. برخی از بیماران ممکن است در یک طرف وازووازستومی و در طرف دیگر وازواپیدیدیموستومی نیاز داشته باشند.

     

    این عمل تا چه حد موفقیت‌آمیز خواهد بود؟

    احتمال موفقیت جراحی برگشت وازکتومی در طول زمان کاهش می‌یابد. برگشت‌ها طی 10 سال اول پس از وازکتومی موفقیت‌آمیزتر خواهند بود.

     

    به طور کلی در عمل برگشت وازکتومی:

    • نرخ کلی بارداری بیشتر از ۵۰ درصد می‌باشد.
    • ظرف سه سال پس از وازکتومی احتمال موفقیت آن بیشترین میزان را دارد.
    • در صورتی که ۱۰ سال پس از وازکتومی انجام شود تنها در ۳۰ درصد از مواقع منجر به بارداری می‌گردد.

     

    آیا سن عاملی در باروری پس از برگشت وازکتومی است؟

    سن شما تاثیری بر نتایج عمل برگشت وازکتومی نخواهد گذاشت. بیشتر مردان تا سال‌های بسیاری پس از اینکه همسرشان تولید تخمک را متوقف کرده است، به تولید اسپرم ادامه می‌دهند. زنان پس از میانه دهه ۳۰ زندگی خود کمتر بارور بوده و در حدود ۳۷ سالگی دچار افت اساسی می‌شوند. پیش از موافقت برای انجام عمل برگشت، باید همسر شما با یک متخصص زنان مشورت کند تا مشخص شود که آیا همچنان در حال تخمک‌گذاری است یا خیر.

     

    آیا جایگزینی برای عمل برگشت وازکتومی وجود دارد؟

    روش‌های دیگری برای بارداری همسر بدون عمل برگشت وجود دارد. متخصص اورولوژی می‌تواند اسپرم را با استفاده از یک سوزن یا جراحی از بیضه یا اپیدیدیم بگیرد. اما اسپرم گرفته شده از این طریق تلقیح‌های مصنوعی ساده، کم هزینه و دفتری قابل استفاده نمی‌باشد. بلکه این اسپرم‌ها نیاز به تکنیک‌های لقاح مصنوعی (IVF) پیچیده‌تر و پر هزینه با استفاده از تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) دارند.

     

    در بیشتر مراکز نرخ بارداری با IVF/ICSI در صورتی که زن کمتر از ۳۷ سال داشته باشد، حدود ۴ مورد از هر ۱۰ مورد است. نرخ بارداری در صورتی که سن زن بیشتر باشد بسیار کمتر است. مطالعات نشان می‌دهند که عمل جراحی برگشت نسبت به بازیابی اسپرم و IVF/ICSI در دستیابی به بارداری مقرون به صرفه‌تر است. یک مزیت دیگر عمل برگشت وازکتومی نسبت به بازیابی اسپرم و لقاح مصنوعی امکان بارداری در آینده است.

     

    انتخاب شما بر اساس روشی که برنامه درمانی‌تان پوشش می‌دهد، تحت تاثیر قرار می‌گیرد. همچنین شما باید هزینه درمان، مدت زمان سپری شده از وازکتومی (و احتمال نیاز به اپیدیدیمووازوستومی) و سن همسرتان را نیز در نظر بگیرید.

     

    آیا برگشت وازکتومی باعث درمان درد بیضه ناشی از وازکتومی می‌شود؟

    تعداد کمی از مردان پس از وازکتومی دچار درد در بیضه خود می‌شوند که به حدی بد است که به دنبال برگشت آن می‌باشند. از آنجایی که این موارد نادر است، مطالعات زیادی درباره‌ی این دسته از مردان انجام نشده است. این مطالعات نشان می‌دهند که این عمل برای بیشتر مردان موثر می‌باشد. با این حال متخصص اورولوژی نمی‌تواند قبل از عمل به شما بگوید که آیا این جراحی باعث درمان درد خواهد شد یا خیر.

     

    چند وقت یکبار باید تشکیل اسکار را کنترل کرد؟

    ما معمولاً توصیه می‌کنیم که هر سه ماه یک بار کنترل شود و بر اساس کیفیت نمونه نیز جمع‌آوری اسپرم را نیز ارائه می‌کنیم. احتمال تشکیل اسکار (جای زخم) تقریباً ۷ تا ۱۰ درصد در یک تا دو سال پس از یک عمل برگشت موفقیت‌آمیز می‌باشد.



درباره من

دکتر سید حسین حسینی شریفی

متخصص جراحی کلیه و مجاری ادراری، پروستات و عقیمی مردان

فوق تخصص اندویورولوژی و اورولاپاروسکوپی

 

آدرس

مطب:  تهران - سعادت آباد - بلوار دریا - بین مطهری و پاک نژادی - شماره 173 - همراه: 09023795479
 
کلینیک بیمارستان عرفان: سعادت آباد، بین چهارراه سرو و بلوار شهرداری، خیابان شهید ریاضی بخشایش، بیمارستان عرفان 
شماره تماس: 02123021767
 

آدرس در نقشه:

مطب :

کلینیک :

تماس با ما

خدمات کلینیک

جراحی کلیه * اعمال اندواورولوژی * اورولوژی زنان * نفرولیتوتومی * جراحی لاپاروسکوپی کلیه * جراحی لاپاروسکوپی پروستات * جراحی ترمیمی و پلاستیک مجرا، انحنای آلت تناسلی و اختلالات عملکرد مثانه * بررسی عملکرد عصب و عضله مثانه، اسفنکتر مثانه، حجم و ظرفیت مثانه و بررسی مجرای ادراری

شبکه‌های اجتماعی

     

بازدیدکنندگان

0352730
امروز
دیروز
این هفته
هفته گذشته
این ماه
ماه گذشته
کل
853
1512
2268
6033
9248
23756
352730

پیش‌بینی امروز
984

0.54%
14.08%
1.44%
16.84%
0.11%
66.98%
Online (15 minutes ago):16
16 guests
no members

آی پی شما:3.226.245.48